Waarom is het CDO opgericht?
De aanleiding voor het CDO was duidelijk: grote verschillen tussen regio’s, stijgende premies en verzekeraars die soms niet vergoeden. Samen met Philippine zette Ron, sectorhoofd Strategie, Informatie en Organisatie bij Veiligheidsregio Twente, het project ERVRS op.
We betalen forse premies en krijgen er te weinig voor terug. Dat moest anders.
Het CDO adviseert bij casussen die niet binnen de standaardregels van de Landelijke Regeling Dienstongevallen vallen. Denk aan een brandweermedewerker die tijdens een uitruk gewond raakt, maar buiten werktijd complicaties krijgt. Of de vraag of iets wel of geen dienstongeval is of de mogelijkheid om ook kosten voor behandelingen van een familielid te compenseren. Via een hardheidsclausule kan alsnog hulp worden geboden. Ron benadrukt:
Bij twijfel kiezen we liever voor de medewerker dan voor 'niet vergoeden'. We willen een steuntje in de rug bieden voor mensen die zich inzetten voor anderen.
Objectiviteit staat centraal.
Alle casussen worden volledig anoniem behandeld. Het CDO weet nooit uit welke veiligheidsregio een aanvraag komt of wie de betrokken persoon is. Philippine en Cindy zorgen ervoor dat dit zorgvuldig gebeurt, zodat de commissie een zo objectief mogelijk beeld krijgt en zich puur op de inhoud kan richten.
De commissie bestaat uit experts met diverse achtergronden: juristen, arbo-specialisten en mensen uit het brandweerveld. Hun rol is niet beslissen, maar adviseren. Daarbij kijken ze zorgvuldig naar de context en wegen ze elke situatie af. Casussen worden soms opnieuw besproken om tot een consistente lijn te komen. Inmiddels zijn er zo’n 10 tot 15 dossiers behandeld en begint er een rode draad zichtbaar te worden.
Zoals Ron het samenvat:
We hoeven geen sinterklaas te spelen, maar waar we vanuit goed werkgeverschap verschil kunnen maken, doen we dat.
Het systeem draait om redelijkheid en menselijke maat. Niet om het zoveel mogelijk beperken van de kosten. En dat maakt het CDO uniek.